• utworzono
  • zmodyfikowano 2-05-2013

polio2

W dodatku do bardzo poczytnego dziennika ukazał się wczoraj artykuł o historii polio, czyli choroby Heine-Medina. Ponieważ jest to popularny a zarazem opiniotwórczy dziennik, odgrywający ważną rolę w życiu społecznym - nie mogłem się powstrzymać od kilku uwag.

W artykule opisana jest historia prac nad szczepionką przeciw polio, moim zdaniem wymagająca korekty - oto sporządzony przeze mnie skrót kluczowych informacji zawartych w  źródłowym artykule:

  • Pierwszą szczepionkę opracował Hilary Koprowski  poprzez rozcieńczenie wirusa. Hodując wirusa na zwierzętach rozcieńczał go do tego stopnia, aby nie był groźny dla ludzi.
  • Kolejna skuteczna szczepionka  została opracowana przez Jonasa Salka. Po początkowym  triumfie pozycja szczepionki i samego  Salka została zachwiana z powodu działań ubocznych - osoby szczepione chorowały, mogły też przenosić chorobę na nieszczepione. Tę szczepionkę Salkowi udało się jednak udoskonalić.
  • Trzeci rodzaj szczepionki to doustna szczepionka Sabina
  • Dzisiaj stosowane są szczepionki Salka (u dzieci do 2 r.ż) i szczepionka Sabina (dzieci 6 r.ż.), choć trwają dyskusje nad celowością i bezpieczeństwem stosowania szczepionki Sabina.

Jakie informacje powinien (moim zdaniem oczywiście) zawierać tekst artykułu?

Pierwszą szczepionkę opracował Hilary Koprowski poprzez atenuację  wirusa. Atenuacja to proces pozbawienia zjadliwości(wirulentności) wirusa w stosunku do ludzi. Koprowski osiągnął to poprzez hodowanie wirusa na zwierzętach - spontaniczne mutacje w końcu doprowadziły do wyhodowania szczepów nieszkodliwych dla ludzi. Szczepionka zawierała żywe, atenuowane wirusy, nie była jednak w pełni skuteczna, gdyż nie zawierała wszystkich szczepów wirusa polio.

Kolejną szczepionkę opracował Jonas Salk całkowicie inną metodą. Zastosował naturalne wirusy, ale zabite i przez to nieszkodliwe dla ludzi, chociaż zdolne do wywołania odporności. Z jej stosowaniem wiązała się również smutna historia - u jednego z producentów doszło o zanieczyszczenia szczepionki wirusami żywymi, przez co niektóre egzemplarze szczepionki wywoływały chorobę.

Następna szczepionka  - Sabina zawierała ponownie żywe atenuowane  wirusy pozbawione wirulentności (zjadliwości). To najskuteczniejsza szczepionka -  prosta w podaniu (pojedyncza dawka doustnie) i tania. Właśnie ta szczepionka w największym stopniu przyczyniła się do zwalczenia epidemii polio. Z jej użyciem wiąże się jednak (niezmiernie rzadkie) ryzyko ponownego nabycia zjadliwości przez wirusa i zarażenia osoby nieszczepionej.

W źródłowym tekście znalazły się zatem następujące braki i nieścisłości:

  • Wyjaśnienie atenuacji jako rozcieńczenia - co kojarzy się z homeopatią
  • Brak informacji co spowodowało powikłania po szczepionce Salka
  • Brak informacji czym właściwie jest szczepionka Sabina, na czym polega jej skuteczność i jednocześnie zagrożenie w stosowaniu.

Na koniec galeria zdjęć:
 

polio2polio2polio2polio2